PRZEJŚCIE
DO STRONY NADRZĘDNEJ

List biskupa José do Papieża Piusa XI (1937)

A. M. Martins, R. Fox (red.),
Documents on Fatima & Memoirs of Sister Lucia.
Pictorial Documentary & Historical Update
,

third edition, Alexandria, 2002, p. 329-330:

List  [1] biskupa José do Piusa XI

Dokument

Tłumaczenie z języka angielskiego i adaptacja internetowa:

dr Wojciech Kosek

Aby porównać niniejsze tłumaczenie z tekstem w języku angielskim – kliknij!

Uwaga dr Wojciecha Koska:

Niezmiernie ważne jest, aby zauważyć, że 13. września 1939 r. biskup Leirii, José Alves Correia da Silva (1919-1957), publicznie ogłosił nabożeństwo pierwszych sobót, ale do tego zadośćczynnego nabożeństwa nie włączył pięciu rodzajów grzechów, popełnianych przeciw Maryi, o których napisał on do Papieża Piusa XI w imieniu Siostry Łucji. A zatem jest oczywiste, że takie ograniczenie zadośćczynienia, jakie próbowała nadać mu Siostra Łucja (pod wpływem nigdy nie zatwierdzonego przez Kościół objawienia, jakie miała ona w Tuy w 1930 r.), nie zostało zaakceptowane przez Kościół. To właśnie stanowi najistotniejszy wniosek, jaki należy wysnuć po przeczytaniu tegoż listu: takie ograniczenie było tylko opinią prywatną Łucji; ono nigdy nie zostało zaakceptowane przez Papieża!

Najważniejszym potwierdzeniem poprawności tego wniosku jest artykuł z Voz da Fátima z 1939 r., gdzie przedstawiona została ta pierwotna forma nabożeństwa pierwszych sobót, jaką nadał jej oficjalnie biskup Leirii, José, 13. września 1939 r., a więc w dwa lata po wysłaniu listu do Papieża Piusa XI.

O ogłoszeniu przez biskupa José tego nabożeństwa zobacz dwa historyczne artykuły w Voz da Fátima z 13. października 1939 r. – proszę kliknąć!

Ojcze Święty!

Pokornie upadając do stóp Waszej Świątobliwości osądziłem, że muszę przedstawiać następujące zagadnienia Waszej Świątobliwości:

W tej diecezji jest sanktuarium naszej Pani z Fatimy, które jest ważnym ośrodkiem pobożności w Portugalii i wobec której nabożeństwo jest rozpowszechnione pomiędzy wielu narodami. Z zaleceń uczynionych przez Przenajświętszą Dziewicę w 1917 roku, zwłaszcza praktykowanie Świętego Różańca, odrzucenie rozwiązłości i czynienie pokuty, jasno widać, że nasza Pani przygotowała walkę przeciw komunizmowi, od którego Portugalia dotychczas została zachowana pomimo jej sąsiedztwa z Hiszpanią. My, portugalscy biskupi, zobowiązaliśmy się w zeszłym roku, po rekolekcjach, które odbywaliśmy w sanktuarium, zwołać wielką narodową pielgrzymkę, jeżeli do końca 1937 r. nasz kraj nie zostanie zalany przez straszliwą plagę komunizmu. Dzięki Przenajświętszej Pannie pozostaliśmy w pokoju.

Z trojga dzieci, którym Nasza Pani ukazała się, dwoje zmarło, jedno zaś żyje i jest zakonnicą w Instytucie świętej Doroty w Hiszpanii.

Zakonnica ta prosi, abym przekazał Waszej Świątobliwości, że według nadprzyrodzonego objawienia dobry Bóg obiecuje położyć kres prześladowaniom w Rosji, Wasza Świątobliwość natomiast powinien:

To nabożeństwo miałoby następujące cele:

Wynagrodzenie za bluźnierstwa przeciw Niepokalanemu Poczęciu, Dziewictwu, Macierzyństwu Przenajświętszej Panny, wykroczenia przeciw obrazom (s. 330) Naszej Pani, przebłaganie za nasze dzieci, w których sercach została wszczepiona pogarda i nawet nienawiść dla Matki Niebieskiej.

Oto, Ojcze Święty, ta informacja, którą otrzymałem dla przekazania Waszej Świątobliwości.

W pielgrzymkach do Sanktuarium modlimy się zawsze za Waszą Świątobliwość.

Na koniec pokornie proszę Waszą Świątobliwość o Twoje apostolskie błogosławieństwo dla tej diecezji, jego uniżonego pasterza i pielgrzymów sanktuarium Naszej Pani z Fatimy.


[1]  Znalazłem kopię tego listu pośród kartek ojca Jose Bernardo Gonçalves, S. J., z tą jedynie notatką: 1937.
Uwaga Wojciecha Koska: „Znalazłem kopię…” – to jest stwierdzenie A. M. Martinsa. Ponadto trzeba zauważyć, że niektórzy komentatorzy pomylili się odnośnie autorstwa tegoż listu, przypisując je nie biskupowi José Alves Correia da Silva, lecz ojcu José Bernardo Gonçalves, spowiednikowi Siostry Łucji. Jednakże już sam tytuł – „Letter of D. José to Pius XI. Document” – nadany przez Martinsa, świadczy o tym, że to biskup José jest autorem. Ponadto Martins, ten sam redaktor, na s. 143 napisał o biskupie José: „…biskup Leirii, który odmówił zatwierdzenia nabożeństwa pierwszych sobót przed wybuchem II wojny światowej w 1939 r. … Jednakże ważne jest aby pamiętać, że pomimo tego, że on jeszcze nie zatwierdził nabożeństwa pierwszych sobót, to nie zawahał się w odpowiednim czasie napisać do Piusa XI i tak Papieżowi przedstawić prośbę Widzącej (… the bishop of Leiria, who refused to approve the Devotion of the First Saturdays before the outbreak of the World War of 1939. … However, it is important to remember that in spite of his not yet having approved the devotion of the First Saturdays, he did not hesitate, at the opportune time, to write to Pius XI, and thus bring the Seer’s petitions to the Pope’s notice).